به گزارش آب و هوا چطوره، سامانه‌های بارشی پاییز به سطحی فعال رسیده‌اند و پیش‌بینی می‌شود بارش‌ها در روزهای آینده در شمال کشور آغاز شود و این بارش‌ها به‌تدریج تداوم یابد.
امروز چهارشنبه، ۸ مهر، مناطق شمالی حوزه رودخانه ارس، شمال آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، اردبیل را دربرمی‌گیرد و پس از آن سواحل گیلان و مازندران نیز شاهد بارش خواهند بود. در روزهای شنبه (۱۱ مهر) و یکشنبه (۱۲ مهر) بارش‌ها به سواحل شمالی کشور و مناطق غربی گسترش می‌یابد و طی یک هفته آینده پهنه غربی کشور، شمال غرب و سواحل شمالی با باران مواجه خواهند بود.
در بررسی وضعیت بارش‌ها در سال آبی گذشته، میانگین بارش در سطح کشور مناسب و تاحدودی منطبق با میانگین بلندمدت ۳۰ ساله بود. با وجود این، تفاوت‌های قابل توجهی بین استان‌ها وجود داشت. برخی استان‌ها مانند کرمان، بوشهر، هرمزگان و منطقه‌های غربی از جمله کردستان و آذربایجان غربی بارش بیش از نرمال داشتند؛ در مقابل، فلات مرکزی مانند یزد، اصفهان، مرکزی، قم، تهران، خراسان رضوی، سمنان و قزوین زیر نرمال بودند. به‌ویژه تهران با حدود ۴۰ درصد کم‌بارشی روبه‌رو شد و سواحل شمالی نیز به‌طور نسبی کمتر از نرمال بودند؛ گیلان و مازندران حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کمتر از نرمال بارش دریافت کردند.
کم‌بارشی تهران به بحران مزمنی تبدیل شده است. رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور، احد وظیفه، درباره جبران کم‌بارشی تهران گفت: این اتفاق به‌هیچ‌وجه رخ نخواهد داد زیرا مصرف آب از منابع آبی زیرزمینی بیش از مقداری است که بارش‌ها و منابع طبیعی می‌توانند تجدید کنند و در نتیجه هر سال با منابع محدودتری مواجه هستیم. اکنون تعداد زیادی چاه در تهران حفاری شده و سطح آب‌های زیرزمینی مدام کاهش می‌یابد که فرونشست زمین را در پی دارد. همچنین جمعیت تهران چندین برابر ظرفیت اکولوژیک بوده و مقداری که هر فرد مصرف می‌کند به‌طور مستمر افزوده می‌شود.
حتی اگر امسال بارش‌های خوبی رخ دهد، به‌نظر نمی‌رسد بتواند روند کاهش منابع آب زیرزمینی را متوقف کند. با وجود انتقال آب از حوزه‌های دیگر همچون سد لار و طالقان، هنوز کمبودهای جدی وجود دارند. از این رو، پاییز پیش رو امیدوارکننده است اما درباره زمستان و بهار نمی‌توان با قطعیت صحبت کرد؛ بارش‌های زمستانی برای تهران از اهمیت بالایی برخوردارند.
در نهایت، تغییر اقلیم فشار بیشتری بر منابع آب کشور وارد می‌کند. از یک سو روند بارش‌ها کاهش می‌یابد و از سوی دیگر دما بالاتر می‌رود که تبخیر را تشدید می‌کند و منابع محدود را به شدت تحت فشار قرار می‌دهد. در ادامه نیز مدیریت کلان و جمعیت رو به افزایش تهران به تکانه‌ای برای توزیع عادلانه منابع تبدیل می‌شود تا برداشت از منابع زیرزمینی به سمت پایداری هدایت شود.
