به گزارش آب و هوا چطوره، عباس علیآبادی، وزیر نیرو از اجرای پروژه بارورسازی ابرها در آبان و آذر خبر داده و گفته است که فناوری بارورسازی ابرها در جهان سابقه دارد، اما در ایران موضوعی نسبتاً تازه است و انتظار میرود اثرات آن در آبان و آذر مشاهده شود. همچنین تأکید شد که نهادی مستقل در این زمینه فعال است و برنامهای گسترده برای اجرای بارورسازی در دست اقدام است.
این اظهارنظر در شرایطی مطرح میشود که کارشناسان اقلیمشناسی نسبت به تأثیرگذاری این طرح تردیدهای جدی دارند. یک دکترای هواشناسی گفت بارورسازی ابرها در سطح جهان شناختهشده است، اما هرگز نتوانسته به عنوان راهکاری پایدار برای مقابله با خشکسالی و کمبارشی کارآمد باشد. مطالعات جهانی نشان میدهد که این روش تنها در محدودههای کوچک و با تأثیر جزئی نتیجه میدهد و در مقیاسی مانند ایران کارایی ندارد. همچنین نیما فرید مجتهدی توضیح داد که بارورسازی ابرها نیازمند وجود ابرهای ناپایدار و هوای مرطوب است. در اکثر مناطق مرکزی و فلات ایران چنین شرایطی وجود ندارد و فقط در حاشیههای شمالی یا غربی کشور میتوان احتمال موفقیت کمی برای آن قائل شد. عملیات بارورسازی ابرها کوتاهمدت است و نمیتوان مثلا امروز برای آن بذرافشانی کرد و چند وقت بعد منتظر نتیجه بود. این کار زمانی انجام میشود که ابرهای بارانزا در منطقه حضور دارد و تأثیر آن ظرف چند ساعت مشخص میشود.
او تصریح کرد: فناوری بارورسازی ابرها موجود است و طی دو دهه گذشته در کشورهای مختلف به کار گرفته شده، اما هیچگاه به نتایج گستردهای منتهی نشده است. تحقیقات نشان میدهد که بارورسازی ابرها نهایتاً در محدودههای کوچک با افزایش بارش تا حدود ۱۰ درصد نتیجه میدهد.
اگر وعده وزیر نیرو مبنی بر دیدن آثار بارورسازی ابرها در آبان و آذر صحت دارد، احتمالاً منظور از این وعده همان بارشهای طبیعی فصلی است که طبق الگوهای اقلیمی هر سال از غرب وارد کشور میشود. در غیر این صورت، چنین ادعایی با واقعیت علمی بارورسازی مطابقت ندارد.
با وجود اجرای پراکنده این طرح در سالهای گذشته، گزارشهای رسمی یا علمی تاکنون اثر قابل توجهی از بارورسازی ابرها در ایران را تأیید نکردهاند و متخصصان میگویند بدون وجود ابرهای مناسب، این روش بینتیجه است. بنابراین، گرچه وعدههای وزیر نیرو درباره استفاده از فناوریهای نوین برای مدیریت منابع آبی قابل توجه است، اما دیدن آثار ملموس بارورسازی ابرها در آبان و آذر از دید کارشناسان بیشتر به خوشبینی اقلیمی شباهت دارد تا واقعیت علمی.
